• Michel

GR738 Belledonne - Dag 3 - Refuge de la Perrière > Refuge de la Pierre du Carré


Col de Frèche

Datum: Dinsdag 17/08/2021

Etappe: Refuge de la Perrière > Refuge de la Pierre du Carré

Afstand: 12,4 kilometer

Stijgingsmeters: 1035m / Dalingsmeters: 1135m

Weer: Zwaarbewolkt 16°C


Het moet zo ongeveer de eerste keer zijn dat ik goed geslapen heb in een refuge, met andere personen in één slaapzaal. Niemand snurkte! We sliepen er uiteindelijk met een tiental personen in de meer dan comfortabele bedden op het eerste verdiep. Ik vertrek als één van de laatsten tegen 9 uur.


Het is wat opgeklaard tegenover gisterenavond. Er hangt een dun wolkendek boven de vallei en het zonnetje schijnt. Ik volg het leuke pad naar de Pointe de la Frèche (2268m). Eerst is het nog een makkelijk stijgend pad, maar bij het naderen van de col zit je al snel aan stijgingspercentages van meer dan 35%. Terwijl het zonnetje in het oosten over de bergtoppen komt piepen, stijgt de bewolking op uit de vallei en zit me op de hielen. Hoewel ik aanvankelijk nog wat kon genieten van een mooi zicht op de tegenoverliggende Grand Charnier (2561m), zie ik nu niks meer. Ik haal een trio wandelaars uit de refuge in: drie generaties van dezelfde familie, waarbij de grootvader als local het voortouw neemt. Ze zullen op enige afstand volgen in de afdaling naar de refuge des Férices (1892m).


Bergkam aan de Col d'Arpignon

Op het stukje bergkam langs de Col d'Arpignon (2276m) kan ik nog even tussen twee wolkenmassa's een beetje van het panorama genieten, maar daarna gaat het wolkendek onherroepelijk dicht. Rechts van de col kan ik nog net twee kleine meertjes ontwaren. In het steenveld van de Grande Lanche haal ik twee Franse dokters in, die vannacht ook in de refuge sliepen. Samen zetten we de weg verder naar de Férices. In het dichte wolkendek valt er niets van het anders zo mooie landschap te zien. In de refuge, niks meer dan een kleine barak met enkele bedden, een stoof en een krakkemikkige tafel, houden we halt voor een snack. Vooral om uit de vochtigheid te blijven die de wolken met zich meebrengen. Het Lac des Férices dat hier achter de rotsen moet liggen, kunnen we ook niet zien. Wel jammer, want in normale omstandigheden zou dat een mooie plek moeten zijn.


Wanneer we op het punt staan verder te trekken, komt het familiale trio - met grootvader voorop - aan de refuge aan. De afdaling naar het Chalet de Pré Nouveau (1456m) brengt ons ook weer uit het wolkendek. Ik laat mijn twee kompanen voorbij. Zij gaan hier beduidend sneller naar beneden. Rechts van mij kan ik enkele watervallen tussen de bomen zien. Al snel sta ik aan de chalet. Ik sluit weer aan bij de Fransen die nu de klim hebben ingezet naar de Col de Claran. Het eerste deel van de klim tot aan de zigzag is erg steil. Vanaf de Chalet de la Balme - tussen het gebladerte niet gezien - wordt het pad iets minder fysiek.


Refuge de Claran

Ineens krijg ik een ongemakk