• Michel

Sentiers d'Arts: Driedaagse Ciney - Andenne

Bijgewerkt op: mrt 4


De markering van de Sentiers d'Art
De markering van de Sentiers d'Art

Gebruik makend van het warme lenteweer maakte ik een korte trektocht van bijna 70 kilometer op de Sentiers d'Art, een luswandeling van in totaal ongeveer 140 km langs een veertigtal kunstwerken in de Condroz en Famenne. Vandaar uiteraard ook de naam. Merk op dat 'sentiers' in het meervoud geschreven wordt, doordat er ook kleinere luswandelingen gemaakt kunnen worden die rondom het centrale pad liggen.


De kunstwerken zijn voornamelijk uit vergankelijke materialen gemaakt. Dat maakt dat de meeste na een tijdje rotten en/of in elkaar storten. Dat is dan ook deels de bedoeling en meermaals kom je recent werken tegen die hun beste tijd hebben gehad, maar daarom niet minder interessant zijn. Zoals gewoonlijk koos ik start- en eindpunt in plaatsen die makkelijk met het openbaar vervoer te bereiken zijn: Ciney en Andenne.


Inhoud van dit verslag:

Dag 1 - Ciney > Bivak Torvtak

Datum: Woensdag 24/02/2021

Afstand: 27,7 kilometer

Stijgingsmeters: 460m / Dalingsmeters: 396m

Weer: 15°C, Zonnig


Het vertrek uit Chimay gaat vrij vlot. Er heerst een drukte vanjewelste omdat ik er net aankom wanneer de scholen uit zijn. Op de hoofdstraat, Rue Piervenne, is het dan ook één chaos. Gelukkig ebt het geluid snel weg wanneer ik aan het sportcentrum kom. Daarna volg ik de oude spoorlijn tot aan de imposante kalkovens van Lienne. De spoorlijn zelf raakte vanaf de jaren 1960 in verval door een snelle daling van het aantal reizigers, sluitende ondernemingen en de concurrentie van het vrachtverkeer op de weg. Ik neem even de tijd voor een middagpauze op één van de bankjes aan de ovens, want ik heb sinds de ochtend nog niets gegeten en wil daarna in één stuk doorwandelen tot mijn bivakplaats voor vanavond.


Kunstwerk en bivak Levitas
Kunstwerk en bivak "Levitas"

Aan een open plek in het Bois des Aunes, na ongeveer 7 kilometer, kom ik aan één van de kunstwerken die ook kan dienen als overnachtingsplek: Levitas. Het gevaarte hangt aan een boom en mits een ladder krijg je toegang tot de binnenruimte en het bovenverdiep. Gezien het hier een open kunstwerk betreft, lijkt het me bij regenweer niet zo verstandig er zonder bescherming in te gaan liggen. Ook al zou het volzet zijn, een tent neerplanten in de buurt van het kunstwerk kan en mag niet. Enerzijds hangt de kubus op een helling, anderzijds bevindt het zich op privéterrein. Je kan ruim anderhalve kilometer verder wel aankloppen bij de Ferme de Stée (best eerst contact opnemen) en vragen of je er je tent mag opzetten.


Ik steek de Bocq en daarna de oude spoorlijn Ciney-Yvoir over. Tegenwoordig rijdt daar nog steeds een toeristisch treintje op dat doorheen de vallei van de Bocq rijdt. Enkele maanden geleden was ik in de buurt op de GR575 aan het wandelen en kwam er toen langs het oude treinstation van Dorinne-Durnal. Daar kom ik dit keer weliswaar niet langs. Enkele kilometers later stap ik door het kunstwerk Farakas 4 het dorp Natoye binnen. Aan de kleine supermarkt trakteer ik mezelf op een ijsje. Ondanks de niet zo hoge temperaturen is het best puffen in de volle zon en dan kan iets fris geen kwaad.


Wanneer ik voorbij het sportcentrum wandel zie ik een iets oudere vrouw in een veld zitten. Ze doet teken en ik zie haar lippen bewegen, maar kan door de wind niet horen wat ze zegt. Pas als ik dichterbij kom begrijp ik dat de vrouw uitgegleden is en niet meer recht geraakt. Ik help mevrouw weer overeind en vraag waar ze naartoe moet. Blijkbaar enkel naar haar wagen, 10 meter verderop. Mevrouw wil de wagen nemen, maar lijkt me allesbehalve in staat om te rijden. Enkele buurtbewoners die haar kennen, ontfermen zich verder over haar.


Je kan in Natoye, indien gewenst, een stukje afsnijden, maar ik volg gewoon het pad zoals aangegeven. Wat verderop ga ik onder de spoorweg door, over de Petit Bocq, een zijriviertje van de Bocq. Langs de Chaussée de Namur staat een kunstencentrum, La Spirale, met in de tuin heel wat leuke kunstwerkjes. Hier draait het pad rechts af langs de Petit Bocq richting opvangcentrum Le Relais du Monde van het Rode Kruis. In de voortuin zijn enkele kinderen aan het voetballen. Ik zou wel een potje willen meespelen, maar ik moet verder, want ik wil voor zonsondergang aan de bivak zijn.


De vlinders van Les Sarts.
De vlinders van Les Sarts.

Na ongeveer 21 kilometer kom ik aan een mooi kunstwerk met blauwe, houten vlinders bij het kapelletje van Notre Dame sur les Sarts. Je hebt er ook een mooi 360°-rondomzicht. Ik hou toch even halt om er van te genieten. Aan de hoeve van Les Sarts hangt een enorm kruis. Een monument met 22 namen eert de verzetsstrijders die hier bij gevechten tegen de Duitsers in juni 1944 en later in een concentratiekamp omkwamen.


De laatste kilometers gaan snel en iets voor 18u wandel ik door Schaltin. Een mooi dorpje met een klein winkeltje. Ik heb echter alles wat ik nodig heb voor een copieus avondmaal en dus wandel ik verder tot aan de bivakplaats. Daar aangekomen heb ik geluk dat er niemand aanwezig is en ik me dus mag installeren in het kunstwerk Torvtak. Het klinkt als een Ikea-meubel, maar is eigenlijk een woonst met een groendak. In dit geval is het een kleine ovalen constructie met een dak dat is omgeven door een enorm stuk donkergroene plastiek. Is dat er om de moslaag op het dak te beschermen of omdat het kunstwerk lek is? Vannacht zal het alvast niet regenen en dus kan ik op beide oren slapen. Is Torvtak volzet, dan mag je op een kleine bivakzone staan op enkele tientallen meters van het kunstwerk. Je mag daar ook vuur maken op de daartoe voorziene plaats (en enkel daar!).